NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 9
Niemożliwe.
Czemu Lei miałby być z Shancai?
Si musiał źle zrozumieć i się wściekł.
Jesteśmy kumplami.
Czemu nie spytamy o to Leia?
To może rozwiązać sprawę.
Proszę państwa,
proszę wyciągnąć notatki z zarządzania kadrami.
Zaczynamy zajęcia.
Gdzie Daoming Si?
Źle się dziś czuje, został w domu.
Notatki z ostatnich zajęć...
Pewnie. Możesz pożyczyć.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Lei.
- Pogadajmy. - To Lei.
Wiesz coś?
Chodzi z Shancai.
- Serio? - Tak.
Lei.
Wiesz, że Si bardzo lubi Shancai, prawda?
Wiem.
O czym tu rozmawiać?
Huaze Lei.
Co się dzieje?
Naprawdę z nią chodzisz?
To niemożliwe, prawda?
Nie zrobiłbyś tego przyjacielowi.
Lei, czy po stracie Jing straciłeś też rozum?
Mógłbyś mieć każdą inną.
- Wiesz, że Shancai to... - Ximen!
Si.
Lei, słuchaj uważnie.
Od dzisiaj nie jesteś już moim przyjacielem!
Si.
Chcesz zniszczyć naszą przyjaźń przez jakąś dziewczynę?
To nie ja zniszczyłem naszą przyjaźń.
To Huaze Lei to zrobił.
Si, nie rób tego.
Hej, masz notatki z ostatnich zajęć?
Tak.
Mogę zerknąć?
Musiałam być w pracy.
Żaden problem.
Co mu się stało? Pokłóciliście się?
Chodź.
Cześć.
- Chcesz trochę? - Pewnie.
Proszę.
Daoming Si.
Przypomina go, prawda?
Pewnie tak teraz wygląda.
Nie.
Czegoś tu brakuje.
Ma grubsze brwi, jak tłuste glisty.
W dodatku musi być teraz naprawdę wściekły.
Musi wyglądać agresywniej.
Cały on.
Cóż mogę rzec?
Wiem aż za dobrze, jak wygląda, kiedy jest...
Przepraszam.
Za co?
Gdybym nie poszła na plażę cię szukać,
nic by się nie wydarzyło.
Nadal przyjaźniłbyś się z Si.
To wszystko moja wina.
Pocałowałem cię, bo tego chciałem.
Więc to moja wina.
Chodźmy w niedzielę na randkę.
Na randkę?
Kotku.
Nie mogę się zdecydować.
Użyć maseczki rozjaśniającej czy nawilżającej?
Warto sobie nad tym łamać głowę?
W dzień użyj rozjaśniającej, by rozświetlić cerę.
Na noc użyj nawilżającej, by zregenerować skórę.
Dobry pomysł. Biorę tę.
Shancai, ładnie dziś wyglądasz. Idziesz na randkę?
Wychodzę na spotkanie.
Z Daoming Si?
Nie.
To z kim?
Chłopak czy dziewczyna? Ile ma lat? Z twojej uczelni? Z którego roku?
I tak nie znacie.
No dalej.
Poznamy, jak nam powiesz.
Właśnie.
Chodź ze mną.
Już idę.
A to...
Dzień dobry, miło mi państwa poznać. Jestem Huaze Lei.
Kolega Shancai z uczelni.
Jaki uroczy chłopiec.
Ma jasną cerę, duże oczy, długie rzęsy i wyrazisty nos.
Nie wyglądasz jak typowy Chińczyk.
Ciekawe, jak wyglądają twoi rodzice.
Ma tak delikatne rysy.
Zupełnie jak ja za młodu.
Robi się późno. Musimy iść.
Do widzenia.
Na razie.
Chodź.
Szybko.
Nasza córka jest zupełnie jak ja.
Przyciąga odpowiednich mężczyzn.
Daoming Si jest niczym bezkompromisowy prezes firmy.
Huaze Lei to ładny, delikatny chłopiec.
Obaj są świetnymi partiami.
Pewnie.
Przyciągałaś odpowiednich mężczyzn.
Dlatego wyszłaś za mnie.
Byłeś najgorszą ze wszystkich moich opcji.
Przepraszam za to.
Moi rodzice są zbyt przyjacielscy.
Chyba cię nie wystraszyli?
Skąd. Są tacy uroczy.
Trochę inaczej się dziś ubrałeś.
Dziwnie?
Nie, wyglądasz dobrze.
Zaspałem, więc po prostu włożyłem to i wybiegłem.
Dokąd chcesz iść?
Myślałeś o czymś konkretnym?
Sam nie wiem. A ty?
Ja też nie wiem.
To może
restauracja, do której zwykle chodzę?
Chodźmy coś zjeść.
Dobrze, może być.
Ja się dostosuję.
O nie.
Jest tak niezręcznie.
Huaze Lei nic nie mówi.
Mam wymyślić temat do rozmowy?
Huaze Lei.
Pamiętasz to miejsce?
Wcześniej wisiał tam plakat z Jing.
Patrzyłeś na nią tak uważnie.
- A potem... - Shancai.
Nie mówmy o Jing.
Wybacz. Nie powinnam była o niej wspominać.
Nie szkodzi. Chodźmy.
Dong Shancai, ale z ciebie idiotka.
Huaze Lei wyraźnie próbuje zapomnieć o Jing.
Czemu musiałaś o niej wspomnieć?
Shancai.
Pierwszy raz jestem na prawdziwej randce.
Wybacz, jeśli cię nudzę.
Jak tak o tym pomyśleć,
oprócz Si i chłopaków
nie mam wielu przyjaciół.
Chyba jestem wyrzutkiem społecznym.
Co ty mówisz?
Ja uważam,
że wśród wszystkich członków K4 to ty lśnisz jak klejnot.
Poza tym
jesteś taki opanowany i spokojny.
Gdybyś tylko chciał,
mógłbyś zaprzyjaźnić się z mnóstwem osób.
Śmieszne, co?
To była gra słowna.
No wiesz, „k-lej-not”.
Jak Lei. „Lej”.
Nieważne. To chyba niezbyt śmieszne.
Lubię, gdy wypowiadasz moje imię.
Mów mi Lei.
Lei.
Lei...
Przepraszam.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Czemu tak sapiesz?
Bez powodu.
Ostre.
W tej tajskiej restauracji jest smacznie i tanio.
A ta sałatka z wołowiną jest pycha.
Chcesz spróbować?
Nie lubisz tajskiej kuchni?
Nie bardzo mogę jeść pikantne rzeczy.
Przepraszam.
Powinnam była o tym pomyśleć.
Mogłam zapytać, co lubisz.
Nie szkodzi. Ważne, że tobie smakuje.
Może zamówimy coś łagodniejszego?
Nie trzeba. Nie jestem bardzo głodny.
Naprawdę ostre.
Shancai.
To do mycia rąk.
Jesteś taka zabawna.
Nadal jesteś głodna?
Możesz zjeść też moje.
Trzymaj.
HERBATY TALENT’S
Co?
I na tym randka się skończyła?
Tak.
Musiałam zdążyć do pracy, więc szybko tu przyszłam.
Rety.
Co to niby była za randka?
Zero romantyzmu.
Wiem.
To dziwne, ale było bardzo niezręcznie.
Jak jestem w pobliżu Huaze Leia, strasznie się denerwuję.
Robię się nieśmiała.
A gdy jesteś z Si?
Z nim?
Chodziliście ze sobą, prawda?
Przy nim też się wstydzisz?
Nie chodziliśmy ze sobą.
Ale...
jak tak o tym mówisz,
przy nim chyba w większym stopniu jestem sobą.
Ale to dlatego, że nic do niego nie czuję.
Dlatego właśnie zawsze się kłócimy.
Jest samolubem i zawsze wszystkich wkurza.
Nie mam wtedy czasu zastanawiać się, czy głupio wyglądam i jak wypadam.
Co oznacza,
że czujesz się bardziej zakłopotana z Huaze Leiem.
To dlatego, że...
chcę mu się pokazać z jak najlepszej strony.
To dlatego tak się czuję.
Jak mi zależy, to się denerwuję.
A im bardziej się denerwuję, tym bardziej się niepokoję.
Gdy kogoś lubisz, czy pociąg fizyczny jest taki ważny?
Czy nie ważniejsze jest, że czujesz się przy nim swobodnie?
Masz.
Następnym razem jak dasz mi swoje ubranie, niech chociaż będzie drogie.
Robi się chłodno. Włóż to.
Nie.
Przestań.
Lubię Leia, nie Si.
Hej!
- Uwaga. - Proszę pani.
Uważaj, jak leziesz! Ślepa jesteś?
Chwila!
To niedorzeczne!
To pan powinien patrzeć, gdzie jedzie!
Przewrócił pan tę panią.
Proszę zabrać ją do szpitala.
Co, do cholery?
Nie mój problem, że jest ślepa.
Dokąd pan się wybiera?
- Proszę zabrać tę panią do szpitala. - Puszczaj!
Hej.
- Sama się o to prosisz. - Nie boję się pana.
Jak możesz tak traktować dziewczynę?
Taki z ciebie mężczyzna?
Natychmiast przeproś!
- I zabierz tę panią do szpitala, jasne? - Dobrze, zabiorę.
Przepraszam. Wszystko w porządku?
Już idziemy. Do widzenia.
Jesteś cała?
Tak, dziękuję.
Krwawisz. Nie wygląda zbyt dobrze.
Opatrzymy to u mnie.
Nie trzeba. Sama oczyszczę ranę.
Nie.
- Źle to wygląda. Chodźmy do mnie. - Naprawdę nie trzeba.
Bez dyskusji.
Opatrzymy to u mnie.
Wygląda poważnie. Sama tego nie zrobisz.
Czemu zabrała mnie do domu Si?
Co ich łączy?
O nie. Jeśli Si mnie tu zobaczy...
To tylko drobna rana.
- Oczyszczę ją sama. - Nie.
Trzeba się tym zająć. Wciąż krwawi.
Bez obaw.
Rozgość się.
Jestem Daoming Zhuang.
Mów mi pani Zhuang.
To starsza siostra Daoming Si?
Ojej.
Jesteś taka blada.
Trzeba to opatrzyć.
Panie Liu, wróciłam.
Pani Zhuang, witamy w domu.
Panna Shancai?
Zna ją pan?
Chodzi na tę samą uczelnię co Si.
Ale zbieg okoliczności.
To po co te nerwy?
Panie Liu, poproszę apteczkę.
- I proszę zawołać Si, żeby się przywitał. - Dobrze.
Chwileczkę!
Pani Zhuang.
Przypomniało mi się, że mam coś do załatwienia.
- Muszę... - Nie.
Panie Liu, proszę oczyścić ranę.
Chyba nie rozumiesz moich poleceń.
Tędy proszę.
Może powinnam się teraz wymknąć.
Daoming Si.
Co tu robisz?
To przez przypadek.
Przypadek?
Przyszłaś się chwalić nowym chłopakiem?
Nie.
Nie zrozum mnie źle.
Nie udawaj, Shancai.
Za kogo ty się masz?
Wcale nie jest mi przykro.
Już mnie nie obchodzisz.
To boli.
Tak odzywasz się do dziewczyny?
Przynosisz wstyd rodzinie.
Nic ci nie jest?
Nie.
Zhuang, kiedy wróciłaś?
Bo co? Nie mogę wrócić do domu?
Długo mnie nie widziałeś. Nie tęskniłeś?
Tęskniłem. Gadamy na czacie wideo non stop, prawda?
Opowiadasz o samych bzdetach.
I co z tego?
Opatrzę tej dziewczynie ranę.
Chwileczkę...
Nie tak źle, co?
- Dziękuję, pani Zhuang. - Nie ma za co.
Si wdawał się w bójki i ciągle coś sobie robił,
a ja opatrywałam jego rany.
Czemu mnie to nie dziwi?
Musisz być głodna.
Zostań na obiad.
Nie, nie chcę robić kłopotu.
O czym ty mówisz?
Jeśli mówię, że zjemy razem obiad, to tak właśnie zrobimy.
W tej rodzinie władcze dzieci wychodzą
jak z taśmy produkcyjnej.
Są identyczni.
Si powiedział, że musi skończyć ważne sprawozdanie na zajęcia,
dlatego wyszedł.
Czy ja dobrze usłyszałam?
Nie zje ze mną?
Jak wróci do domu, to oberwie.
Może pan odejść.
Shancai.
Napij się ze mną.
Ja...
Dobrze. Tylko odrobinę.
Jeden kieliszek. No dalej.
Pani Zhuang.
Jest coś,
- co chcę pani powiedzieć. - Słucham.
Tak właściwie
nie tak dawno
Si chciał się ze mną umówić.
Zrobiłam coś
naprawdę okropnego.
Zraniłam go.
Przeze mnie pokłócił się z Huaze Leiem.
Ma prawo być na mnie zły.
To moja wina.
To wszystko moja wina.
Dlatego
czuję się okropnie,
że tu jestem.
Huaze Lei?
Tak.
- Naprawdę... - Hej. Głośniej. Nic nie słyszę.
Naprawdę nie chcę, żeby Daoming Si było smutno i źle.
Ktoś taki jak ja...
jest kompletnie do niczego.
Głupia dziewczyna.
Ostatnie przeboje z alkoholem nic jej nie nauczyły.
Si.
To twoja dziewczyna?
Znajoma z uczelni.
To bardzo wyjątkowa znajoma.
Ma poczucie sprawiedliwości, tak jak ja.
Pewną starszą kobietę potrącił rowerzysta.
Był agresywny i nie chciał jej pomóc, a twoja znajoma i ja stawiłyśmy mu czoła.
Sama jest ofiarą losu,
a walczy za innych.
O kim ty mówisz?
O niej, rzecz jasna.
Zhuang, twoje kopnięcia bolą.
Tęsknisz za czasami, gdy ode mnie obrywałeś?
Niby czemu miałbym za tym tęsknić?
A tak w ogóle,
jak jej ręka?
Bo co? Martwisz się?
Oczywiście, że nie.
Nic mnie to nie obchodzi.
Si.
Zanieś ją do pokoju gościnnego.
Nie ma mowy! Czemu mam ją zanosić?
Ty ją przyprowadziłaś.
Rób, co mówię.
Ja jej przecież nie zaniosę.
To rozkaz.
Zhuang.
Ale ciężka.
Same z nią kłopoty.
Jak mogła teraz zasnąć?
Tak się mają sprawy z Shancai.
Rozumiem.
Czyli to przez nią Si wygląda jak zombie.
Czemu on zawsze wszystkich martwi?
Proszę.
Woda z miodem pomoże na kaca.
Dziękuję.
Przepraszam. Zawsze zasypiam, jak się upiję.
- Nie szkodzi. Możesz spać, jeśli chcesz. - Nie.
Shancai.
Chcę, żebyś przemyślała propozycję Si.
- Pani Zhuang, to nie tak. - Wiem.
- Tak? - Tak.
Pan Liu mi powiedział.
Odgadłam, co jest między wami.
Coś ci powiem.
Jesteś pierwszą dziewczyną, którą Si tu przyprowadził.
Pewnie myślisz, że to playboy,
ale tak naprawdę nie ma pojęcia o miłości.
Wiem, że jest snobem.
To dlatego, że rodzice zawsze byli zajęci prowadzeniem firmy.
Nie mieli czasu ani dla Si, ani dla mnie.
Robiliśmy, co nam się podobało.
Gdy byliśmy źli, wyżywaliśmy się na innych.
Dlatego jesteśmy tacy nieznośni.
Oprócz Ximena,
Meizuo i Huaze Leia
Si nigdy nie miał żadnych przyjaciół.
Dam wam to, jak się ze mną pobawicie.
Jak ze mną zagracie, każdy dostanie piłkę.
Za darmo.
Chyba zgłupiałeś, Daoming Si.
Szczerze mówiąc, nie wiedział, jak nawiązywać kontakty z innymi.
Im więcej osób go unikało, w tym większą wpadał złość.
Byłam wtedy zbyt młoda.
Uczyłam go, dając mu bury albo spuszczając manto.
Shancai.
Si tak naprawdę jest bardzo życzliwy.
Wcale nie jest zły.
Po prostu nie umie wyrażać swoich uczuć.
Tak naprawdę jest tylko dużym dzieckiem, które pragnie miłości.
Nie chcę cię do niczego zmuszać.
Ale widzę,
że ci na nim zależy.
Dlatego mam nadzieję,
że jeszcze to przemyślisz.
Lei.
Pozwoliłem ci z nim gadać?
Si.
Jak długo jeszcze chcesz to ciągnąć?
Właśnie. Koniec tych kłótni.
Nie możemy w taki sposób rozwiązać K4.
Shancai!
Shancai.
Przyniosłem z domu trochę bananów.
Co jest?
Dla was nie wystarczy.
Nie rozwiążemy K4.
On będzie nowym członkiem.
Co?
Shancai.
Słyszałaś, co powiedział?
Będę członkiem K4.
Oprócz tego
nie możesz z nimi gadać.
Nie da rady.
To moja przyjaciółka.
Przyjaźni się też z wami, prawda?
Si.
Jak możesz być tak okrutny?
Co?
Zrobię wszystko, żeby cierpieli.
To kara za to, że mnie zranili.
Jak tak dalej pójdzie, nasza przyjaźń pójdzie z dymem.
Mam to gdzieś.
Co to za przyjaźń?
Skoro nikogo nic nie obchodzi, rozwiążmy K4.
Si.
Skończyłeś?
Zawiodłem się na tobie.
Ja na was bardziej.
Przestańcie.
Nasza przyjaźń powinna przezwyciężyć wszystkie trudności.
Do czego to doszło?
Co?
To moja wina?
To twoja wina, Lei.
Si.
Załatwmy to między sobą.
Dobrze.
Tak zróbmy.
Czekaj.
Mam dwie sprawy.
Potem sobie pójdę.
Została ci jedna.
To wszystko moja wina.
Jeśli mi nie wybaczysz - trudno,
ale i tak przeproszę.
Wezmę za wszystko odpowiedzialność.
Ty i Lei przyjaźnicie się od małego.
Mam nadzieję, że przeze mnie nie zrezygnujesz z waszej relacji.
Tyle razy spotkała cię krzywda,
a ty nigdy się nie wycofałaś.
A przepraszasz mnie z jego powodu.
Tak bardzo ci na nim zależy?
Dobra.
Chcesz wziąć odpowiedzialność?
Tak.
Pod warunkiem, że mu wybaczysz.
Daoming Si.
Jeśli chcesz kogoś ukarać,
ukarz mnie.
Lei.
Skoro tak.
Dostaniesz, czego chcesz.
Zagrajmy o to.
DŻOKER K4
Nie siadaj tam.
Wszystko w porządku. Usiądź.
To miejsce Leia.
Lei nie jest już w K4.
To teraz twój fotel.
Siadaj.
Si, przestań się wygłupiać.
Dorośnij, co?
Możemy to przedyskutować?
Co?
Czemu tak się wściekłeś na Leia?
Nie przyjaźnicie się?
Ponieważ jest moim przyjacielem,
nie mogę mu wybaczyć.
Myślicie, że Lei naprawdę lubi Shancai?
Jedyna dziewczyna, którą lubi, to Jing.
Ale Jing bierze ślub. Żeby o niej zapomnieć, Lei wykorzystuje Shancai.
Ta idiotka tego nie widzi.
Biorąc to pod uwagę,
nadal chcecie bronić tego samolubnego dupka?
Czyli Lei tylko bawi się Shancai?
O to chodzi?
Tak?
Wiecie co?
- Shancai mnie wpienia. - Niech się schowa.
Codziennie coś...
Jest tam.
Widzieliście ją?
KONIEC PRZYJAŹNI LEIA I SI.
TO WINA SHANCAI.
NAWET JEJ IMIĘ MNIE WKURZA.
Shancai!
Shancai, co zaszło między tobą a Daoming Si?
To moja wina.
Mówiąc szczerze, ludzie mają rację.
Daoming Si i Huaze Lei pokłócili się przeze mnie.
Shancai.
Nie rozumiem.
Daoming Si jest dla ciebie taki miły. Dlaczego wybrałaś Leia?
Nie jestem pewna.
Jak ty i Lei wygracie, o co poprosisz?
Ja?
Żeby Daoming Si i Huaze Lei się pogodzili.
Ale przyjaźni nie ocali się w taki sposób.
Więc mam nadzieję...
że Daoming Si mi wybaczy.
Na wycieczce
wszyscy tak dobrze się bawili.
Czemu nagle
wszystko się popsuło?
Panno Shancai, Si jeszcze nie wrócił.
- A pani Zhuang jest w domu? - Tak.
Pani Zhuang, proszę coś wymyślić.
To herbata o nazwie „czerwona szata”.
Słynna w górach Wuyi Shan.
Kupiłam specjalnie dla rodziny Ximena.
Jeśli ci posmakuje, każę trochę dla ciebie zapakować.
Spróbuj też przekąsek.
Nie dam rady zjeść sama.
Pani Zhuang, czy pani mnie w ogóle słucha?
Owszem.
Si dał ci dżokera.
Lei też go dostał.
Proszę mi pomóc porozmawiać z Si.
Jak w ogóle doszło do ich kłótni?
To przeze mnie.
Więc co ja mogę zrobić?
Jest pani jego siostrą. Pani na pewno posłucha.
Jeśli to twoja wina, to ty musisz to naprawić.
Czyli
mam odejść, a z Leiem wszystko będzie dobrze?
Myślałam, że jesteś bystrzejsza. Zastanów się trochę.
Tylko ty możesz przekonać Si
i zakończyć tę zimną wojnę.
Rozumiesz?
Tylko ja mogę go przekonać?
Więc mam wyzwać Si na pojedynek w brydża i go pokonać?
To niemożliwe.
Nie!
Użyj tego.
Serca?
Huaze Lei.
Naucz mnie grać w brydża.
Zrobię wszystko, żeby się tego nauczyć.
Słuchaj, Daoming Si.
Nie myśl, że się boję.
Nie przyszłam tu, żeby się poddać.
Podjęłam decyzję.
Zagram z tobą w brydża razem z Leiem.
Może nie potrafię grać,
ale...
Może po paru lekcjach stanę się czarnym koniem brydża.
Pani Zhuang też powiedziała,
że jeśli się postaram,
może mi się udać.
Czemu nic nie mówisz?
Chyba nie...
Powiedz tylko, że mnie lubisz,
a odwołam zakład z Huaze Leiem.
Tylko to powiedz.
Powiedz to.
Puść mnie. To boli.
Powiedz to. Powiedz, że mnie lubisz!
Przestań.
Aż tak mnie nienawidzisz?
Czemu zadajesz pytanie, na które nie znam odpowiedzi?
Czemu to musiał być Lei?
Dlaczego mój przyjaciel?
Chyba zgłupiałem.
Czemu lubię akurat ciebie?
Taką staroświecką brzydulę.
Masz wielką twarz, beznadziejną figurę i ptasi móżdżek.
Jesteś pewna, że chcecie z Leiem ze mną grać?
Tak.
- Przyjmę konsekwencje. - A jeśli przegrasz?
Zrobię, co mogę, by cię pokonać.
Żebyś tylko potem nie żałowała.
I...
Nie dam ci forów.
Uprzedzam.
Daoming Si!
Nie wycofam się.
I nie będę żałować.
To właśnie Shancai, którą znam.
Może nadejdzie czas,
gdy będę żałować tego, co dziś zrobiłam.
Ale w tej chwili
nie chcę, żeby Lei musiał mierzyć się z tym sam.
Napisy: Aleksandra Pastwa